LIANOS | SPORTS LAW

ΑΣΕΑΔ 38/2019 Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών (ΑΣΕΑΔ). Προσφυγή κατά απόφασης Διοικητικού Συμβουλίου αθλητικής ομοσπονδίας για πειθαρχική τιμωρία αθλητών. Σύμφωνα µε το άρθρο 19 παρ. 1 του ν. 2725/1999, οι αθλητικές ομοσπονδίες αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και λειτουργούν σύμφωνα µε τις διατάξεις των άρθρων 78 επ. ΑΚ, γεγονός που σημαίνει ότι δεν ασκούν διοικητική εξουσία ως διοικητικές αρχές. Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό και µε αυτές του άρθρου 27 του ν. 2725/1999, συνάγεται ότι η αρμοδιότητα του ΑΣΕΑΔ περιορίζεται µόνο στον έλεγχο της ουσίας και της νομιμότητας των πράξεων εκείνων του Διοικητικού Συμβουλίου ή των οργάνων των αθλητικών ενώσεων και ομοσπονδιών, οι οποίες έχουν ατομικό περιεχόμενο, δηλαδή, των πράξεων εκείνων, οι οποίες αναφέρονται στην επί ατομικών περιπτώσεων εφαρμογή των οικείων διατάξεων και δεν επεκτείνονται στον έλεγχο των πράξεων γενικού ή κανονιστικού περιεχομένου των παραπάνω νομικών προσώπων, όπως π.χ. οι αποφάσεις για ψήφιση κανονισμών. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και για τυχόν άκυρες αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων για ψήφιση κανονισμών αθλητικών ομοσπονδιών, η ακυρότητα αυτή δεν λαμβάνεται υπ' όψιν παρεμπιπτόντως στο πλαίσιο άλλης δίκης, αλλά απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 101 ΑΚ τελεσίδικη δικαστική απόφαση που να τις ακυρώνει. Κρίνει ότι το ύψος της πειθαρχικής τιμωρίας που επιβλήθηκε εκφεύγει του προσήκοντος (ορθού) μέτρου και δεν είναι ανάλογο με τη βαρύτητα της παράβασης, μεταρρυθμίζει την προσβαλλόμενη απόφαση και μειώνει το χρονικό διάστημα της πειθαρχικής τιμωρίας.

ΕπΑντ 6815/22.10.2019 ---------- Η Επιτροπή Ανταγωνισμού (εφεξής ΕΑ) είναι καταρχήν αρμόδια για την εφαρμογή των διατάξεων του ν. 3959/2011 περί προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού, όπως ισχύει, και των άρθρων 101 και 102 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής ΣΛΕΕ) που αφορούν στην εφαρμογή των ενωσιακών διατάξεων του δικαίου του ανταγωνισμού. Περαιτέρω, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23 του ν. 3959/2011, η ΕΑ, με δική της πρωτοβουλία δύναται να παρέχει τη γνώμη της για θέματα αρμοδιότητάς της. Η ΕΑ αναγνωρίζει την ιδιαιτερότητα του ανταγωνισμού, η οποία έχει ήδη θεσμοθετηθεί σε ενωσιακό επίπεδο με το άρθρο 165 της ΣΛΕΕ και σε εθνικό με το άρθρο 16 παρ. 9 του Συντάγματος. Επίσης, η σημασία του αθλητισμού έχει ήδη ληφθεί υπόψη από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής ΕΕ) στη Λευκή Βίβλο για τον Αθλητισμό (2007) 1 και τη σχετική Ανακοίνωση της Επιτροπής (2011) 2. Περαιτέρω, η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής ΔΕΕ) 3, σε συνάρτηση με το ανωτέρω νομοθετικό πλαίσιο, έχει καταστήσει σαφές ότι παρότι αναγνωρίζει και σέβεται την ιδιαίτερη φύση του αθλητισμού, αυτός υπόκειται εν γένει στους κανόνες τους ενωσιακού δικαίου και ειδικότερα στο δίκαιο του ανταγωνισμού. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στις κανονιστικές παραμέτρους του αθλητισμού, η εκτίμηση του κατά πόσο ένας αθλητικός κανόνας, όπως ισχύει, συνάδει με το δίκαιο περί ανταγωνισμού αξιολογείται κατά περίπτωση, όπως επιβεβαιώνεται από το ΔΕΕ στην απόφασή του για την υπόθεση Meca Medina 4. Το ΔΕΕ αναγνώρισε ότι η ιδιαιτερότητα του αθλητισμού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, με την έννοια ότι οι περιοριστικές συνέπειες στον ανταγωνισμό δεν παραβιάζουν τους ενωσιακούς κανόνες περί ανταγωνισμού, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές είναι αναλογικές με το θεμιτό και πράγματι αθλητικό συμφέρον που προστατεύεται. Εν προκειμένω, ως προς το ειδικότερο ζήτημα της επιτρεπόμενης ή μη διοργάνωσης αθλητικών αγώνων από τρίτους φορείς εκτός της αθλητικής νομοθεσίας, θα θέλαμε, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της Υπηρεσίας μας, να παράσχουμε κάποιες επισημάνσεις με γνώμονα την ενιαία εφαρμογή των κανόνων του δικαίου για τον ελεύθερο ανταγωνισμό (εθνικού και ενωσιακού) και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Από τα στοιχεία που η … έθεσε στη διάθεσή μας, προκύπτει ότι ο κωδικοποιημένος Γενικός Κανονισμός της … προβλέπει στο άρθρο 8 παρ. 2 5 το δικαίωμα της διοργάνωσης αγώνων νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων εκτός από την ίδια και τα σωματεία-μέλη της και σε τρίτους, εφόσον οι τελευταίοι πληρούν σωρευτικά τις αναλυτικά περιγραφόμενες σε αυτό προϋποθέσεις. Η εν λόγω ρύθμιση στον Κανονισμό της … αποτυπώνει τα αναφερόμενα στο άρθρο 56Δ παρ. 1 Ν. 2725/1999, όπως αυτό ισχύει μετά την τελευταία τροποποίησή του με το Ν. 4603/2019 6 και στο οποίο καθορίζεται η έννοια του όρου αθλητική συνάντηση και οι προϋποθέσεις χορήγησης άδειας διεξαγωγής αθλητικών συναντήσεων σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Η διάταξη αναφέρει ρητά τους φορείς που διοργανώνουν τις αθλητικές συναντήσεις και οι οποίοι μπορεί να είναι είτε η ίδια η αθλητική ομοσπονδία που διαθέτει ειδική αθλητική αναγνώριση είτε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ύστερα από ανάθεση ή με την έγκριση αθλητικής ομοσπονδίας. Η ενδεχόμενη απόλυτη απαγόρευση διοργάνωσης αθλητικών αγώνων από τρίτους φορείς εκτός της αθλητικής νομοθεσίας αποτελεί περιορισμό του ανταγωνισμού, καθώς δεν εντάσσεται στο πλαίσιο ενισχυμένης εποπτείας κατ’ εφαρμογή των συνταγματικών επιταγών του άρθρου 16 παρ. 9 Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία «Ο αθλητισμός τελεί υπό την προστασία και την ανώτατη εποπτεία του Κράτους» 7. Επομένως, δεν περιλαμβάνεται στην έννοια της προστασίας και της ανώτατης εποπτείας του κράτους υπό την οποία τελεί ο αθλητισμός και δεν δικαιολογείται από μόνη τη φύση των τρίτων ως φυσικών ή νομικών προσώπων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, εφόσον επιπλέον κριτήριο αποτελεί η ανάθεση ή έγκριση αθλητικής ομοσπονδίας. Περαιτέρω, δεν συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας και σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομολογία 8 ενδεχόμενη απόλυτη απαγόρευση διοργάνωσης αθλητικών αγώνων από τρίτους φορείς, καθώς θα έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού στη συγκεκριμένη σχετική αγορά της διοργάνωσης και εμπορικής εκμετάλλευσης αγώνων νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων. Χωρίς τον περιορισμό αυτό, τρίτοι φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ύστερα από ανάθεση ή με την έγκριση αθλητικής ομοσπονδίας, θα μπορούσαν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους προς όφελος του αθλητισμού και των νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων και δεν θα υπήρχε ανυπέρβλητο εμπόδιο εισόδου στην σχετική αγορά. Στην πραγματικότητα, θα υπήρχαν πραγματικές δυνατότητες να δραστηριοποιηθούν στη διοργάνωση και εμπορική εκμετάλλευση των αγώνων και τρίτοι. Αυτό καταδεικνύει ότι ενδεχόμενος τέτοιος περιορισμός θα έχει αρνητικές επιπτώσεις σε πολλές παραμέτρους του ανταγωνισμού, και ιδίως: i) στην παραγωγή, η οποία περιορίζεται δεδομένου ότι εμποδίζεται η πρόσβαση τρίτων στις αθλητικές υπηρεσίες και ii) στις επιλογές των καταναλωτών και στην καινοτομία, καθώς οι τρίτοι, ύστερα από ανάθεση ή με την έγκριση αθλητικής ομοσπονδίας, θα μπορούσαν να προσφέρουν διαφορετικές και καινοτόμες μορφές αγώνων νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων είτε σε πανελλήνιο είτε σε τοπικό επίπεδο. Επισημαίνεται, τέλος, ότι η έγκριση των αγώνων τρίτων θα πρέπει να βασίζεται σε σαφή, αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια. Εν όψει των ανωτέρω, παρακαλούμε όπως λάβετε υπόψη σας ότι η απαγόρευση διοργάνωσης αθλητικών αγώνων νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων από τρίτους φορείς εκτός της αθλητικής νομοθεσίας περιορίζει και νοθεύει τον ελεύθερο ανταγωνισμό. ---------- 1. Λευκή Βίβλος για τον αθλητισμό, 11.11.2007, COM (2007) 391 final. 2. Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών «Ανάπτυξη της ευρωπαϊκής διάστασης για τον αθλητισμό», Βρυξέλλες 18.1.2011, COM (2011) 12 final. 3. Υπόθ. C-36/74 Walrave και Koch, παρ. 4, Υπόθ. C-13/76 Donà, παρ. 12, Υπόθ. C-191-97 Deliège, παρ. 41, Υπόθ. C-39/07 ΜΟΤΟΕ, παρ. 22, Υπόθ. C-325/08, Bernard, παρ. 27. 4. Υπόθ. C-519/04P, Meca Medina κατά Επιτροπής, παρ. 22-28, 42-47. 5. Άρθρο 8 παρ. 2: «Δικαίωμα διοργάνωσης αγώνων νεφροπαθών και μεταμοσχευμένων έχουν η ..., τα σωματεία-μέλη της ... και τρίτοι, εφόσον πληρούν σωρευτικά τις εξής προϋποθέσεις: …». 6. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του Νόμου 4603/2019, με τα άρθρα 39-42, με τα οποία εισήχθησαν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις των άρθρων 56Α-56Δ, αποσαφηνίστηκαν και επιλύθηκαν αρκετά πρακτικά ζητήματα που ανέκυψαν κατά την πρώτη εφαρμογή των άρθρων αυτών μετά το Ν. 4479/2017. 7. Πρβλ. αναφορά στην Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής επί του νομοσχεδίου «Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού και άλλες διατάξεις», αναρτητέα στην κοινοβουλευτική διαφάνεια. 8. Βλ. Υπόθεση C-519/04P, Meca Medina κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, Ι-6991, Υπόθεση AT.40208/8.12.2017 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, International Skating Eligibility Rules (2018/C 148/06).

ΔΕφΑθ 2600/2019 Ανάκληση ειδικής αθλητικής αναγνώρισης αθλητικών σωματείων για το άθλημα του τριάθλου. Αίτηση ακύρωσης. Πρόσθετη παρέμβαση. Παραδεκτώς παρεμβαίνει υπέρ της διατήρησης του κύρους των προσβαλλόμενων πράξεων η αθλητική ομοσπονδία, η οποία, μετά την υπαγωγή σε αυτή του αθλήματος του τριάθλου, κατέστη αποκλειστικά υπεύθυνη και αρμόδια πανελληνίως για την οργάνωση, καλλιέργεια, ανάπτυξη και διάδοση του αθλήματος του τριάθλου και όλων των επί μέρους κλάδους αυτού καθώς και για την χορήγηση και την διατήρηση ειδικής αθλητικής αναγνώρισης σωματείων για το άθλημα του τριάθλου. Αντίθετα, απαραδέκτως ασκεί την αίτηση ακύρωσης η αθλητική ομοσπονδία, της οποίας ανακλήθηκε η ειδική αθλητική αναγνώριση συνεπεία της προσβαλλόμενης ανάκλησης της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης των σωματείων-μελών της, καθώς ακόμη και στην περίπτωση αποδοχής της αίτησης ακύρωσης, ο αριθμός των σωματείων-μελών της που διαθέτουν ειδική αθλητική αναγνώριση υπολείπεται του αριθμού των δεκαπέντε σωματείων, που συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την ειδική αθλητική αναγνώρισή της. Καταργεί τη δίκη ως προς τα αθλητικά σωματεία που παραιτήθηκαν από την αίτηση ακύρωσης. Απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης ως προς τα λοιπά αθλητικά σωματεία λόγω άπρακτης παρέλευσης της ταχθείσας προθεσμίας νομιμοποίησης του παραστάντος Δικηγόρου. Απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης ως προς την αθλητική ομοσπονδία λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος. Δέχεται την παρέμβαση.

ΔΕφΑθ 2601/2019 Ανάκληση ειδικής αθλητικής αναγνώρισης αθλητικής ομοσπονδίας για το άθλημα του τριάθλου και υπαγωγή του αθλήματος του τριάθλου σε άλλη αθλητική ομοσπονδία. Αίτηση ακύρωσης. Παρέμβαση. Η προσβαλλόμενη πράξη κατά το μέρος της με το οποίο υπάγει το άθλημα του τριάθλου στην παρεμβαίνουσα αθλητική ομοσπονδία και την καθιστά αποκλειστικά υπεύθυνη και αρμόδια πανελληνίως για την οργάνωση, καλλιέργεια, ανάπτυξη και διάδοση του αθλήματος του τριάθλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2725/1999, θεσπίζει γενικό και αφηρημένο κανόνα δικαίου και έχει κανονιστικό χαρακτήρα, και επομένως η αίτηση ακύρωση κατ’ αυτής υπάγεται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας και όχι του Διοικητικού Εφετείου. Η ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης της αιτούσας αθλητικής ομοσπονδίας εχώρησε κατά δέσμια αρμοδιότητα, λόγω μείωσης του αριθμού των σωματείων-μελών της με ειδική αθλητική αναγνώριση σε δεκαπέντε (15) και κάτω, επομένως δεν συνέτρεχε υποχρέωση της Διοίκησης να καλέσει την αιτούσα αθλητική ομοσπονδία σε ακρόαση πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης. Η προσβαλλόμενη πράξη νομίμως εμπεριέχει και ανάκληση της διοικητικής πράξης, με την οποία ανακλήθηκε μη νομίμως η ειδική αθλητική αναγνώριση της αιτούσας αθλητικής ομοσπονδίας, και εκ νέου νόμιμη ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης της αιτούσας αθλητικής ομοσπονδίας. Απορρίπτει την αίτηση. Δέχεται την παρέμβαση.

ΜΠρΑθ 2501/2020 Αποφάσεις Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) και Γενικής Συνέλευσης (ΓΣ) αθλητικού σωματείου. Διάκριση μεταξύ αυτοδικαίως άκυρων αποφάσεων (άρθρο 180 ΑΚ), των οποίων η ακυρότητα είναι αυτοδίκαιη και ελέγχεται οποτεδήποτε, αυτεπαγγέλτως και παρεμπιπτόντως, και μη αυτοδικαίως άκυρων αποφάσεων (άρθρο 101 ΑΚ), των οποίων η ακυρότητα δεν ελέγχεται αυτεπαγγέλτως και παρεμπιπτόντως, αλλά επέρχεται μόνο με την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί ακυρωτικής αγωγής που ασκείται εντός 6μηνης αποσβεστικής προθεσμίας. Επί της 6μηνης αποσβεστικής προθεσμίας εφαρμόζονται και οι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις περί αναστολής (άρθρα 255 επ. ΑΚ), όχι όμως και οι δικονομικού δικαίου διατάξεις περί αναστολής (άρθρο 145 επ. ΚΠολΔ), π.χ. περί αναστολής κατά την περίοδο των δικαστικών διακοπών. Σε περίπτωση άπρακτης παρέλευσης της 6μηνης αποσβεστικής προθεσμίας προσβολής μη αυτοδικαίως άκυρης απόφασης οργάνου αθλητικού σωματείου, το σχετικό δικαίωμα αποσβήνεται, η απόφαση καθίσταται απρόσβλητη και έγκυρη έναντι όλων και τυχόν ασκηθείσα μετά την παρέλευση της προθεσμίας αγωγή απορρίπτεται ως ουσία αβάσιμη. Απορρίπτει την αγωγή.

ΠΠρΑθ 1571/2020 Αθλητική ομοσπονδία. Ειδική αθλητική αναγνώριση. Σήμα. Τρίαθλο. Αγωγή για προσβολή της προσωπικότητας από προσβολή σήματος και διακριτικού γνωρίσματος και από διεξαγωγή αθλητικών αγώνων από αναρμόδια αθλητική ομοσπονδία. Οι διατάξεις των άρθρων 19 και 28 του ν. 2725/1999 περί αναγνώρισης αθλητικών ομοσπονδιών συμβαδίζουν με το άρθρο 16 παρ. 9 Σ, που αποτυπώνει το έντονο κρατικό ενδιαφέρον για τον αθλητισμό, καθώς αποσκοπούν στην ανάπτυξη και καλλιέργεια αθλημάτων και κλάδων άθλησης σε σοβαρές και υγιείς βάσεις και στη διαφανή, χρηστή και αξιόπιστη διοίκηση των συναφών αθλητικών δραστηριοτήτων από την κάθε εθνική αθλητική ομοσπονδία. Για τις αθλητικές ομοσπονδίες δεν ισχύει η αρχή της πολλαπλότητας των σωματείων, αλλά η αρχή της σύστασης και αναγνώρισης μίας μόνο υπερκείμενης αθλητικής ομοσπονδίας για κάθε άθλημα ή κλάδο άθλησης, η οποία επιβάλλεται από λόγους δημοσίου συμφέροντος προς αποφυγή ίδρυση πολλών ομοσπονδιών, πράγμα το οποίο θα επέφερε σύγχυση, δυσλειτουργία και δυσχέρεια άσκησης από τα αρμόδια κρατικά όργανα ορθής αθλητικής πολιτικής, αφού η υπάρχουσα ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την καλλιέργεια και ανάπτυξη του αθλήματος της αρμοδιότητάς της. Η ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης αθλητικής ομοσπονδίας και η υπαγωγή του αθλήματος ή κλάδου άθλησης που καλλιεργούσε ως τότε, σε άλλη νομίμως λειτουργούσα αθλητική ομοσπονδία έχει την έννοια ότι η τελευταία διαθέτει πλέον την ειδική αθλητική αναγνώριση, προκειμένου να προβεί στην καλλιέργεια και ανάπτυξη του συγκεκριμένου αθλήματος ή κλάδου άθλησης, ασκώντας π.χ. τις αρμοδιότητες χορήγησης βεβαίωσης σε αθλητικά σωματεία για χορήγηση ειδικής αθλητικής αναγνώρισης, ψήφισης κανονισμών, διοργάνωσης πανελληνίων πρωταθλημάτων, κατανομής κρατικών επιχορηγήσεων σε αθλητικά σωματεία, χορήγησης βεβαίωσης για την καταλληλότητα και ασφάλεια αθλητικών εγκαταστάσεων, διοργάνωσης αθλητικών αγώνων και ανάθεσης ή έγκρισης της διοργάνωσης αθλητικών αγώνων από τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται σε περίπτωση που η αθλητική ομοσπονδία, της οποίας ανακλήθηκε η ειδική αθλητική αναγνώριση, παραμένει μέλος στην οικεία διεθνή αθλητική ομοσπονδία, καθώς η ίδρυση και λειτουργία των αθλητικών ομοσπονδιών ρυθμίζεται αποκλειστικώς από την εθνική έννομη τάξη και η διεθνής αθλητική ομοσπονδία δεν δύναται να επιβάλλει στο ελληνικό Κράτος τη συγκεκριμένη αθλητική ομοσπονδία-μέλος της ως αθλητική ομοσπονδία αρμόδια για την καλλιέργεια και ανάπτυξη του αθλήματος στην Ελλάδα. Δεν αποδείχθηκε ότι ο επίδικος διασχηματισμός έχει καθιερωθεί στις ημεδαπές συναλλαγές, ούτε, κατ' αποτέλεσμα, ότι η ενάγουσα είναι δικαιούχος απόλυτου και αποκλειστικού δικαιώματος επ' αυτού κατ' άρθρο 13 ν. 146/1914. Απορρίπτει την αγωγή.

ΜΠρΑθ 10068/2020 Συμβάσεις μεταξύ ΟΑΚΑ και αθλητικής ομοσπονδίας για παροχή υπηρεσιών ανάλυσης δειγμάτων ελέγχου ντόπινγκ από το Εθνικό Κέντρο Αθλητικών Ερευνών του ΟΑΚΑ. Η κύρια βάση της αγωγής είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, καθώς, είτε ήθελε υποτεθεί ότι θεμελιώνεται απ’ ευθείας στο άρθρο 128Ε΄ του ν. 2725/1999 είτε ήθελε υποτεθεί ότι θεμελιώνεται σε σύμβαση, δεν εκτίθενται από το ενάγον με σαφήνεια και πληρότητα ούτε το είδος των προβλεπόμενων στον κατάλογο αμοιβών (κατ’ αποκοπή, κατά μονάδα ή κατ’ άλλον τρόπο) ούτε ο αριθμός των δειγμάτων που εξετάσθηκαν από το εργαστήριο του ενάγοντος και προέρχονται από ελεγχόμενους αθλητές που ανήκαν στην εναγομένη ούτε η σύναψη συμβάσεων μεταξύ των διαδίκων ούτε το έργο που συμφωνήθηκε ούτε το είδος και το ύφος της οφειλόμενης αμοιβής για το έργο ούτε ότι το έργο εκτελέσθηκε με τον προσήκοντα τρόπο ούτε ότι το έργο παραδόθηκε στον εργοδότη. Περαιτέρω, η επικουρική βάση της αγωγής για ευθύνη από αδικαιολόγητο πλουτισμό είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, καθώς δεν εκτίθεται από το ενάγον ότι η βάση αυτή σωρεύεται επικουρικά για την περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι είναι άκυρες οι επίδικες συμβάσεις ή ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 128Ε΄ του ν. 2725/1999. Απορρίπτει την αγωγή.

ΑΣΕΑΔ 74/2015 Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών (ΑΣΕΑΔ). Προσφυγή. Από τη διάταξη του άρθρου 126 του ν. 2725/1999 προκύπτει ότι η προσφυγή ενώπιον του ΑΣΕΑΔ ασκείται αποκλειστικά με κατάθεση δικογράφου στη γραμματεία του ή με αποστολή δικογράφου με συστημένη επιστολή επί αποδείξει. Συνεπώς, η προσφυγή δεν μπορεί να ασκηθεί με άλλο τρόπο και ειδικότερα με αποστολή του δικογράφου με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail), δεδομένου ότι, κατά τη βούληση του νομοθέτη, πρέπει να γίνει παράδοση πρωτότυπου εγγράφου, που φέρει τα στοιχεία του αντίστοιχου δικογράφου, ώστε να υπάρχει η μέγιστη δυνατή διασφάλιση της έγγραφης διαδικασίας ενώπιον του ΑΣΕΑΔ. Στην κρινόμενη περίπτωση απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αντίγραφο της κρινόμενης προσφυγής και έλαβε σφραγίδα κατάθεσης. Το γεγονός ότι το αποσταλέν αντίγραφο έλαβε, μετά την εκτύπωσή του, αριθμό κατάθεσης στο ΑΣΕΑΔ δεν μπορεί να θεραπεύσει το απαράδεκτο αυτού, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις του παραδεκτού του ένδικου μέσου πρέπει να συντρέχουν κατά το χρόνο άσκησης αυτού. Απορρίπτει την προσφυγή.

ΜΠρΑθ 10069/2020 Αγωγή ΟΑΚΑ κατά αθλητικής ομοσπονδίας για παροχή υπηρεσιών χρήσης αθλητικών εγκαταστάσεων. Για την εγκυρότητα συμβάσεων μίσθωσης ακινήτων που ανήκουν κατά κυριότητα σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου απαιτείται η διενέργεια δημόσιου πλειοδοτικού διαγωνισμού και η τήρηση του έγγραφου συστατικού τύπου. Η κύρια βάση της αγωγής είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, καθώς δεν εκτίθενται από το ενάγον με σαφήνεια ούτε οι συγκεκριμένες αθλητικές εγκαταστάσεις που παραχωρήθηκαν ούτε για ποιο λόγο γίνεται αναφορά σε συμβάσεις παροχής υπηρεσιών και όχι σε συμβάσεις μίσθωσης ή χρησιδανείου ούτε ο χρόνος σύναψης συμβάσεων μίσθωσης ούτε η τήρηση του απαιτούμενου έγγραφου συστατικού τύπου, δεδομένης της ιδιοκτησίας των επίδικων αθλητικών εγκαταστάσεων από νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Περαιτέρω, η επικουρική βάση της αγωγής για ευθύνη από αδικαιολόγητο πλουτισμό είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, καθώς δεν εκτίθεται από το ενάγον ότι η βάση αυτή σωρεύεται επικουρικά για την περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι είναι άκυρες οι επίδικες συμβάσεις. Απορρίπτει την αγωγή.

ΑΣΕΑΔ 78/2020 Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών (ΑΣΕΑΔ). Προσφυγή. Από τη διάταξη του άρθρου 126 του ν. 2725/1999 προκύπτει ότι η προσφυγή ενώπιον του ΑΣΕΑΔ ασκείται αποκλειστικά με κατάθεση δικογράφου στη γραμματεία του ή με αποστολή δικογράφου με συστημένη επιστολή επί αποδείξει. Συνεπώς, η προσφυγή δεν μπορεί να ασκηθεί με άλλο τρόπο και ειδικότερα με αποστολή του δικογράφου με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail), δεδομένου ότι, κατά τη βούληση του νομοθέτη, πρέπει να γίνει παράδοση πρωτότυπου εγγράφου, που φέρει τα στοιχεία του αντίστοιχου δικογράφου, ώστε να υπάρχει η μέγιστη δυνατή διασφάλιση της έγγραφης διαδικασίας ενώπιον του ΑΣΕΑΔ. Στην κρινόμενη περίπτωση απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αντίγραφο της κρινόμενης προσφυγής με ηλεκτρονική υπογραφή δικηγόρου και έλαβε σφραγίδα κατάθεσης. Το γεγονός ότι το αποσταλέν αντίγραφο έλαβε, μετά την εκτύπωσή του, αριθμό κατάθεσης στο ΑΣΕΑΔ δεν μπορεί να θεραπεύσει το απαράδεκτο αυτού, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις του παραδεκτού του ένδικου μέσου πρέπει να συντρέχουν κατά το χρόνο άσκησης αυτού. Απορρίπτει την προσφυγή.

ΕΕΟΔΑΠ/ΕΟΠΕ 4/2020 Επιτροπή Επίλυσης Οικονομικών Διαφορών Αμειβομένων Πετοσφαιριστών της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΕΕΟΔΑΠ/ΕΟΠΕ). Προσφυγή προπονητή κατά αθλητικού σωματείου. Έφεση. Η βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στην έκθεση επίδοσης ότι η κατοικία του παραλήπτη είναι στη συγκεκριμένη διεύθυνση είναι περιστατικό που δεν υποπίπτει στην άμεση αντίληψή του και επομένως η βεβαίωση αυτή δεν παρέχει πλήρη απόδειξη, επιδεχόμενη ανταπόδειξη. Με παντελή έλλειψη επίδοσης ισοδυναμεί και η επίδοσή του σε διεύθυνση άσχετη με την πραγματική κατοικία απολιπόμενου διαδίκου. Αν ο διάδικος παραστεί χωρίς αντίρρηση στη συζήτηση της προσφυγής, η παρουσία του αναπληρώνει την ελλείπουσα επίδοση και θεραπεύεται το ανυπόστατο της προσφυγής ως διαδικαστικής πράξης, με έναρξη ουσιαστικών συνεπειών της από το χρόνο συζήτησής της. Εν προκειμένω, κατά το χρόνο συζήτησης της προσφυγής είχε συμπληρωθεί η πενταετής παραγραφή των αξιώσεων του προσφεύγοντος. Δέχεται την έφεση. Απορρίπτει την προσφυγή.

ΑΣΕΑΔ 94/2020 Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών (ΑΣΕΑΔ). Απαράδεκτη η προσφυγή ενώπιον του ΑΣΕΑΔ, αν ασκείται κατά απόφασης επιτροπής αθλητικής ομοσπονδίας που χρήζει επικύρωσης από το Διοικητικό Συμβούλιο της αθλητικής ομοσπονδίας (άρθρο 124 περ. β΄ ν. 2725/1999). Απορρίπτει την προσφυγή.

ΔΕφΑθ 62/2021 Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ταεκβοντό (European Taekwondo Union). Διοργάνωση σχολής προπονητών ταεκβοντό και απονομή διπλωμάτων προπονητών ταεκβοντό. Απόκτηση διπλώματος προπονητή ταεκβοντό από την ETU και αναγγελία άσκησης επαγγέλματος του προπονητή ταεκβοντό ενώπιον της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού για απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος του προπονητή, με την αιτιολογία ότι η σχολή που φοίτησε και έλαβε δίπλωμα προπονητή ο αιτών δεν πληρούσε τα κριτήρια που θέτει η Πολιτεία. Η ETU αναγνωρίζεται από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ταεκβοντό, της οποίας είναι μέλος, ως η μόνη κανονιστική αρχή του αθλήματος του ταεκβοντό σε όλη την Ευρώπη και οι εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες-μέλη της πρέπει να συντάσσουν καταστατικά σύμφωνα με το δικό της. Η Ελλάδα αποτελεί ιδρυτικό μέλος της ETU από το 1976 και έχει αποδεχθεί και αναγνωρίσει της σχολές προπονητών της ETU. Μεταξύ των δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων της ETU είναι και η προώθηση και πραγματοποίηση διεθνών προγραμμάτων κατάρτισης και πιστοποίησης προπονητών και διαιτητών. Εντός δε του εδάφους της η ETU έχει δικαίωμα να οργανώνει την επιμόρφωση εκπαιδευτών και μετά την επιτυχή ολοκλήρωση ολοκλήρωση της εκπαίδευσης να εκδίδει άδεια εκπαιδευτή και προπονητή, η οποία ισχύει στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να είναι αποδεκτή από όλα τα μέλη των εθνικών ενώσεων. Εν προκειμένω μάλιστα τα προγράμματα των σχολών προπονητών που διοργάνωσε η ETU το 2010 στην Ολλανδία και το 2011 στην Ελλάδα ήταν ίσης χρονικής διάρκειας (σύνολο διδακτέων ωρών 133) με τις αντίστοιχες που διοργάνωνε η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και οι διδάσκοντες του ίδιου επιπέδου. Δέχεται την αίτηση ακύρωσης. Ακυρώνει την προσβαλλόμενη πράξη.

ΜΠρΑθ 2108/2021 Αθλητική ομοσπονδία. Αοριστία αγωγής για καταβολή τιμήματος από αναφερόμενες συμβάσεις πώλησης. Αν αμφισβητείται η σύναψη της σύμβασης ή το κύρος της λόγω έλλειψης νόμιμης εκπροσώπησης του νομικού προσώπου, ο επικαλούμενος τη σύμβαση, πρέπει να καθορίσει με τις προτάσεις της πρώτης συζήτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ή αν πρόκειται για ένσταση ή αντένσταση, με την προσθήκη των προτάσεων, το πρόσωπο το οποίο, σύμφωνα με το νόμο ή το καταστατικό, εκπροσώπησε το νομικό πρόσωπο κατά την κατάρτισή της και δήλωσε κατά το νόμιμο τούτο τρόπο τη σχετική βούλησή του, το δε δικαστήριο να προσδιορίσει στην απόφασή του το φυσικό πρόσωπο από το οποίο εκπροσωπήθηκε το νομικό πρόσωπο καθώς και τον τρόπο κατά τον οποίο το πρόσωπο αυτό απέκτησε την εξουσία εκπροσώπησης. Η αγωγή είναι καθ’ ολοκληρίαν αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης, διότι δεν αναφέρονται σε αυτήν όλα τα κατά νόμον απαιτούμενα στοιχεία για την πληρότητα της ιστορικής βάσης της. Ειδικότερα, η ενάγουσα δεν εκθέτει στο δικόγραφο της αγωγής της με ποιο πρόσωπο, το οποίο είχε, κατά νόμο ή βάσει καταστατικού, εξουσία εκπροσώπησης της εναγομένης, συνεβλήθη στις αναφερόμενες συμβάσεις πώλησης, ούτε, άλλωστε, με το δικόγραφο των προτάσεών της ή με προσθήκη αυτών, συμπλήρωσε την έλλειψη αυτή μετά την αμφισβήτηση και εναντίωση της εναγομένης ως προς τη σύναψη των ένδικων αναφερόμενων συμβάσεων πώλησης και το κύρος της εκπροσώπησής της. Δέχεται την έφεση. Εξαφανίζει την εκκαλουμένη απόφαση. Απορρίπτει την αγωγή.

ΔΕφΑθ Συμβ 146/2021 Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος, Ηθικής και Δεοντολογίας (ΕΦΙΠΗΔ) της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ). Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών (ΑΣΕΑΔ). Αίτηση ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών για αναστολή απόφασης του ΑΣΕΑΔ περί απόρριψης προσφυγής για ακύρωση απόφασης της ΕΦΙΠΗΔ. Δεν συντρέχει πρόδηλη έλλειψη δικαιοδοσίας του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, καθώς μπορεί να υποστηριχθεί ότι αποφάσεις της ΕΦΙΠΗΔ της ΕΟΕ, ακόμα και μετά τη μετατροπή της ΕΟΕ σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με το ν. 4639/2019, αφορούν την επιβολή κυρώσεων πειθαρχικού χαρακτήρα με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και εντάσσονται στο δημόσιο δίκαιο ως αποφάσεις δημόσιας αρχής καθώς και ότι οι αποφάσεις του ΑΣΕΑΔ επί προσφυγών κατά αποφάσεων της ΕΦΙΠΗΔ της ΕΟΕ ενέχουν άσκηση δημόσιας εξουσίας λόγω του έντονου κρατικού ενδιαφέροντος για την ευταξία στον αθλητισμό και αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις. Με τις προσβαλλόμενες πράξεις επιβάλλεται διοικητική κύρωση πειθαρχικού χαρακτήρα και, ως εκ τούτου, οι πράξεις αυτές δεν υπόκεινται, κατ’ αρχήν, σε αναστολή εκτέλεσης. Η επιβολή και εκτέλεση της επίδικης ποινής συνδέεται με λόγους δημοσίου συμφέροντος, συνιστάμενους στη διασφάλιση των αρχών του φιλάθλου πνεύματος, των αθλητικών παραδόσεων και του Ολυμπιακού Ιδεώδους, η τήρηση των οποίων αποτελεί κατά νόμο θεμελιώδη προϋπόθεση για τη διατήρηση της φιλάθλου ιδιότητας. Οποιαδήποτε ηθική βλάβη προκληθεί λόγω δυσφήμισης των αιτούντων από την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων αποκαθίσταται πλήρως σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης ακύρωσης και, επομένως, δεν συντρέχει σπουδαίος λόγος που δικαιολογεί, κατ’ εξαίρεση, την αναστολή εκτέλεσης των προσβαλλόμενων πράξεων. Απορρίπτει την αίτηση αναστολής.