Αναγνώριση αρμοδιότητας αθλητικών ομοσπονδιών να διοργανώνουν σχολές προπονητών και να απονέμουν άδειες

ΔΕφΑθ 62/2021

Σημασία

Πρόκειται για την 1η απόφαση ελληνικού δικαστηρίου που αναγνώρισε το δικαίωμα αθλητικής ομοσπονδίας να διοργανώνει σχολές προπονητών και να απονέμει άδειες προπονητή και εκπαιδευτή. Μάλιστα, ιδιαίτερη σημασία έχει η αναγνώριση της ισχύος της επίμαχης άδειας προπονητή ευρωπαϊκής αθλητικής ομοσπονδίας σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μέχρι την έκδοση της απόφασης αυτής, υιοθετείτο ως κανόνας η αρμοδιότητα μόνο της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού να διοργανώνει σχολές προπονητών και να απονέμει άδειες προπονητή και, έτσι, αμφισβητείτο η ύπαρξη τυχόν αντίστοιχης αρμοδιότητας (διεθνούς ή εθνικής) αθλητικής ομοσπονδίας και υπήρχε πλήρης αβεβαιότητα για την εδαφική ισχύ μιας τυχόν τέτοιας άδειας προπονητή αθλητικής ομοσπονδίας.

Μάλιστα, μετά την έκδοση της απόφασης αυτής, επήλθε με τον ν. 4809/2021 ριζική αναμόρφωση του σχετικού νομικού καθεστώτος διοργάνωσης σχολών προπονητών και απονομής αδειών προπονητή και εκπαιδευτή και προβλέφθηκε στο νέο άρθρο 31Α παρ. 4 του ν. 2725/1999, όπως αυτό προστέθηκε με το άρθρο 37 του ν. 4809/2021, ότι «4. Οι απόφοιτοι αναγνωρισμένων σχολών προπονητών της αλλοδαπής εντάσσονται στην κατηγορία που αποφασίζει η Επιτροπή Ισοτιμιών της παρ. 3 του άρθρου 31».

Νομικό καθεστώς

Σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 2725/1999, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης το 2016, «1. Η άσκηση του επαγγέλματος του προπονητή επιτρέπεται μόνο στον κάτοχο άδειας, που χορηγείται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Η απόφαση χορήγησης της άδειας κοινοποιείται στην οικεία αθλητική ομοσπονδία, η οποία τηρεί μητρώο προπονητών για κάθε κλάδο άθλησης, καθώς και στον οικείο σύνδεσμο η ομοσπονδία προπονητών. 2. Για τη χορήγηση της ειδικής άδειας άσκησης του επαγγέλματος του προπονητή απαιτείται: α) πτυχίο Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α.). με κύρια ή πρώτη ειδικότητα στο συγκεκριμένο άθλημα ή ισότιμης σχολής της αλλοδαπής ή δίπλωμα της σχολής προπονητών της παρ. 4 του παρόντος άρθρου ή πτυχίο ή δίπλωμα αναγνωρισμένων σχολών προπονητών του εξωτερικού, β) αντίγραφο ποινικού μητρώου, που να αποδεικνύει ότι δεν υφίσταται τελεσίδικη καταδίκη για τα αδικήματα που αναφέρονται στις περιπτώσεις β' και γ' της παρ. 1 του άρθρου 3 του παρόντος νόμου, γ) πιστοποιητικό της αρμόδιας εισαγγελικής αρχής, που να βεβαιώνει ότι δεν εκκρεμεί ποινική δίωξη για τα αδικήματα της περ. β', δ) πιστοποιητικό υγείας από τις υγειονομικές επιτροπές των οικείων Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ε) καταβολή παραβόλου πενήντα χιλιάδων (50.000) δραχμών, εκδιδόμενο από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, το ύψος του οποίου μπορεί να αναπροσαρμόζεται με απόφαση του αρμόδιου για τον αθλητισμό Υπουργού».

Πραγματικά περιστατικά

Στην επίμαχη περίπτωση, ο αιτών ολοκλήρωσε επιτυχώς τη σχολή προπονητών ταεκβοντό που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ταεκβοντό το 2011 και έλαβε τη σχετική άδεια προπονητή από αυτήν. Στη συνέχεια, ο αιτών προέβη σε αναγγελία άσκησης επαγγέλματος προπονητή ταεκβοντό ενώπιον της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού το 2014, η οποία απορρίφθηκε το 2016 με την αιτιολογία ότι η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ταεκβοντό δεν αποτελεί πιστοποιημένο φορέα για να διοργανώνει σχολές προπονητών και να απονέμει άδειες προπονητή και εκπαιδευτή.

Στο πλαίσιο αυτό, ο αιτών προσέφυγε δικαστικά κατά της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού που απέρριψε την αναγγελία του, προβάλλοντας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει επαρκή και νόμιμη αιτιολογία.

Κρίση δικαστηρίου

Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, με την επίμαχη υπ' αριθ. 62/2021 απόφασή του, έκρινε ότι πράγματι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είχε επαρκή και νόμιμη αιτιολογία, καθώς η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ταεκβοντό αποτελεί την επίσημη διοργανώτρια αρχή και ρυθμίζει όλα τα θέματα του ταεκβοντό στην Ευρώπη, έχει, σύμφωνα με το καταστατικό της, το δικαίωμα να οργανώνει την επιμόρφωση προπονητών και εκπαιδευτών και μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της εκπαίδευσης να εκδίδει άδεια προπονητή και εκπαιδευτή, η οποία ισχύει στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να είναι αποδεκτή από όλα τα μέλη των εθνικών ενώσεων.

Το σκεπτικό της απόφασης έχει ειδικότερα ως εξής:

«6. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει επαρκή και νόμιμη αιτιολογία. Και τούτο διότι καταρχάς δεν αναφέρεται ρητώς ποιο ή ποια από τα τέσσερα κριτήρια δεν πληροί ο αιτών’ αν δε θεωρηθεί ότι, όπως συνάγεται από το 23/14.1.2016 πρακτικό της Επιτροπής Ισοτιμιών και την έκθεση απόψεων προς το Δικαστήριο, η απόρριψη της αιτήσεως αναγγελίας του αιτούντος ερείδεται στο ότι η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ (ETU), η οποία χορήγησε δίπλωμα προπονητή στον αιτούντα δεν αποτελεί φορέα αναγνωρισμένο από την Ελλάδα τότε και πάλι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παρίσταται νομίμως αιτιολογημένη. Και τούτο διότι η ΕΤU που είναι η επίσημη διοργανώτρια αρχή και ρυθμίζει όλα τα θέματα ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ στην Ευρώπη, έχει, σύμφωνα με το καταστατικό της, το δικαίωμα να οργανώνει την επιμόρφωση εκπαιδευτών και μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της εκπαίδευσης να εκδίδει άδεια εκπαιδευτή και προπονητή, η οποία ισχύει στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να είναι αποδεκτή από όλα τα μέλη των εθνικών ενώσεων. Κατά συνέπεια η Ελλάδα, ως ιδρυτικό μέλος της από το 1976, έχει αποδεχθεί και αναγνωρίσει τις σχολές προπονητών ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ που διοργανώνει η ΕΤU, θα ήταν δε λογικά ανακόλουθο να απαιτείται εκ νέου αναγνώριση αυτών από την ΓΓΑ ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία».