• Γεώργιος Δ. Λιανός

Προϋποθέσεις εφαρμογής του δικαίου δημοσίων συμβάσεων στις εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες



ΔΕΕ απόφαση της 3.2.2021, C‑155/19 και C‑156/19, FIGC και Consorzio Ge.Se.Av.


Εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες. Ενωσιακό και εθνικό δίκαιο δημοσίων συμβάσεων. Οργανισμοί δημοσίου δικαίου. Για την υπαγωγή των εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών στους οργανισμούς δημοσίου δικαίου και την εφαρμογή σε αυτές του ενωσιακού και εθνικού δικαίου δημοσίων συμβάσεων, πρέπει να πληρούνται σωρευτικώς τρεις προϋποθέσεις: 1. Να έχουν συσταθεί για συγκεκριμένο σκοπό της κάλυψης αναγκών γενικού συμφέροντος, που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα, 2. Να έχουν νομική προσωπικότητα και, 3. Να χρηματοδοτούνται, κατά το μεγαλύτερο μέρος, από τις κρατικές αρχές, τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή η διαχείρισή τους να υπόκειται σε έλεγχο ασκούμενο από τις αρχές ή τους οργανισμούς αυτούς ή να έχουν διοικητικό, διευθυντικό ή εποπτικό συμβούλιο του οποίου περισσότερο από το ήμισυ των μελών να διορίζεται από τις κρατικές αρχές, τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης ή από άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου. Οι εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες έχουν μεν συσταθεί ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, αλλά με σκοπό την κάλυψη αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό και εμπορικό χαρακτήρα και ασκούνται στο πλαίσιο αποστολών δημόσιου χαρακτήρα που τους αναθέτει η εθνική νομοθεσία. Εφόσον μια εθνική αθλητική ομοσπονδία έχει, βάσει του εθνικού δικαίου, διαχειριστική αυτονομία, η διαχείριση της ομοσπονδίας αυτής μπορεί να θεωρηθεί ότι υπόκειται στον έλεγχο δημόσιας αρχής, συμπεριλαμβανομένης της οικείας εθνικής ολυμπιακής επιτροπής, μόνον αν από τη σφαιρική ανάλυση των εξουσιών που διαθέτει η δημόσια αρχή έναντι της ομοσπονδίας προκύπτει η ύπαρξη ενεργητικού διαχειριστικού ελέγχου περιστέλλοντος στην πράξη την αυτονομία αυτή σε βαθμό που να παρέχεται στην εν λόγω αρχή δυνατότητα επηρεασμού των αποφάσεων της ομοσπονδίας σε θέματα δημοσίων συμβάσεων. Το γεγονός ότι οι διάφορες εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες ασκούν επιρροή στη δραστηριότητα της δημόσιας αρχής λόγω της πλειοψηφικής συμμετοχής τους στα κύρια συλλογικά όργανα λήψεως αποφάσεων της αρχής αυτής έχει σημασία μόνον εφόσον μπορεί να αποδειχθεί ότι καθεμία από τις ομοσπονδίες αυτές, θεωρούμενη μεμονωμένα, είναι σε θέση να ασκήσει σημαντική επιρροή στον δημόσιο έλεγχο που ασκεί στην ίδια η εν λόγω αρχή με αποτέλεσμα ο ως άνω έλεγχος να εξουδετερώνεται και η εν λόγω εθνική αθλητική ομοσπονδία να ανακτά κατά τον τρόπο αυτό τον πλήρη έλεγχο της διαχείρισής της, ανεξάρτητα από την επιρροή των άλλων εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών που τελούν σε παρόμοια κατάσταση.